Golfreis Schotland 2009
Door Sylvia Groot
Vrijdag 29 mei... eindelijk, we mogen! 'We', dat zijn de volgende mensen: Davey & Yvonne van Mulken, Wiel & Miep Eussen, Math & Truus Botterweck, Marcel & Rosita Botterweck, Dirk Schaffrath & Sylvia Groot. Voor de beeldvorming: dit stukje komt van de hand van Sylvia.
Na weken aftellen is het dan zover: de door Davey georganiseerde golfreis naar Schotland is begonnen. Met z'n tienen een kleine week naar Schotland en niet zomaar een weekje. Nee, we mogen op de meest gerenommeerde banen ter wereld spelen en 'en passant' slapen we ook nog in het mooiste hotel: The Old Course Hotel. Niet vervelend dus!
Maar ja, Schotland staat natuurlijk ook synoniem voor regen, wind en mist, en nog meer regen, wind en mist. Dat is voor de gevorderde spelers natuurlijk extra leuk (want extra uitdaging) maar voor de mindere goden onder ons (waaronder mijn persoontje) betekent het toch wel een kléin beetje buikpijn en zenuwen ;-). Maar goed, we laten ons niet kisten dus naast alle golfspullen pakken we met frisse tegenzin ook regenkleding in, en oké, we zijn optimistisch, toch ook zomerse kleding én zonnecrème. Volgens de weersvoorspelling zou het namelijk best wel eens mooi weer kunnen worden, maar ja, als die voorspellingen van dezelfde kwaliteit zijn als in Nederland dan weet je dat je daar niet op kunt vertrouwen. Ik dwaal af... terug naar Schotland.
 |
We kwamen midden in de nacht aan maar met een luxe ontvangst: een privé VIP-bus haalde ons op en bracht ons rechtstreeks naar het Old Course Hotel. Na een welkomstdrankje zochten we onze bedden op want de volgende dag gingen we direct spelen. En hoe was die eerste dag? Nou, vooral heerlijk zonnig dus we kwamen bruin verbrand terug. De meesten van ons speelden die dag voor het eerst van hun leven met een caddie. Wat een luxe! Als je klein bent (zoals de meeste dames van ons clubje) heb je bijvoorbeeld vaker een 'blind shot'. Dan is het toch wel érg fijn wanneer er tegen je gezegd wordt dat je 'op die boom linksachter' moet mikken want dat er rechts een paar bunkers liggen. Nu zijn bunkers per definitie al niet mijn favoriete deel van de baan maar in Schotland wil ik er helemáál niet zijn. Math daarentegen wilde graag en veel genieten van de bunkers... Die speelde het klaar om van bunker 1 naar bunker 2 naar bunker 3 te gaan, op één en dezelfde hole. En zeg nou zelf, dat doe je toch niet als je het niet leuk vindt?
Dirk en Davey wilden graag nog wat oefenen met 'buckel putten' en zijn nog naar de 'Himalaya Putting Green' geweest. Die doet zijn naam eer aan! Eén en al heuvel en bocht dus het staat garant voor veel puts én veel lachsalvo's.
 |
Ook de volgende dagen hebben we genoten van super weer, de zon scheen de hele dag en in plaats van dat we ons druk maakten over regen, moesten we alleen maar opletten dat we ons tijdig insmeerden. Combineer dat met banen met adembenemende vergezichten, een enthousiast gezelschap, lekker eten én het feit dat je op die beroemde banen loopt en dan is het duidelijk dat we een fantastische week hebben gehad.
De eerste dag speelden we op Kingsbarns, daarna Jubilee, vervolgens Carnoustie en we besloten met de baan der banen: the Old Course. Zelf was ik zo ondersteboven van het feit dat mijn voeten (deels) op dezelfde grond liepen als die van Tiger dat ik spontaan mijn slechtste rondje van die week liep maar ach, dat mocht de pret niet drukken. Mocht je trouwens ook met een caddie gaan lopen, weet dan dat ze het fantastisch vinden als jouw bal volledig afwijkt van de door jou bedachte lijn en in plaats daarvan gevaarlijk dicht bij andere golfers belandt...dan kunnen ze namelijk eindelijk hun favoriete bezigheid in de praktijk brengen: als een echte brulaap 'fóóóóre!!!!!' schreeuwen ;-)
 |
Wat, naast het golfen, ook erg fijn was, was de wellness afdeling in het hotel. Zo dachten mijn voeten spontaan dat ze in de hemel waren beland na een superluxe voetmassage, hebben onder andere Marcel en Dirk andere fijne massages gehad en was Yvonne erg enthousiast over de sauna, enz. Ook het eten was erg lekker, van fish & chips in de kroeg tot luxe dineren in het Old Course Hotel (incl. stropdas voor de heren ;-))
De week vloog voorbij. Op de laatste dag gingen Miep, Wiel, Math, Truus, Marcel en Rosita een beetje relaxen en shoppen in St. Andrews en zijn Davey, Yvonne, Dirk en ik nog naar 'Edinburreh' (Edinburgh op z'n fonetisch) geweest. Ook daar verliep alles perfect: de aansluiting met de trein, met de open 'toeristenbus', de lunch op een zonovergoten terrasje, alles klopte. Zo erg dat Dirk het nodig vond te zeggen dat er dan toch heus wel iets mis moest gaan met de vlucht, want tsja, het kan niet allemaal perfect gaan, hè? En dat bleek ook zo te zijn: waren we allemaal netjes op tijd op het vliegveld, alles ingecheckt zonder toeslag voor de bagage en zaten we relaxed aan de koffie, komt er opeens een oproep dat onze vlucht anderhalf uur vertraging had...balen! Maar niet half zo erg als toen we nog een uur later hoorden dat onze vlucht compleet was gecancelled...
Sta je daar met 10 personen, hun koffers én 10 golftassen. Van meneer Ryan Air 'mochten' we zelf een hotel en het vervoer daarnaar toe regelen. Samen met 228 anderen. Het was dus dringen bij de bus en bij het hotel. Na een kort nachtje, welgeteld vier uur slapen, stonden we om half vijf 's nachts weer op het vliegveld. Gelukkig ging de vlucht toen wel op tijd en landden we uiteindelijk om 10.30 uur op Weeze waarna iedereen naar huis of werk ging. Met name de mannen hadden stress door afspraken die op de agenda stonden, de dames waren wat relaxter (of gewoon vermoeider, dat kan natuurlijk ook).
Kortom: een geweldige vakantie, super georganiseerd (die gecancelde vlucht valt absoluut in de categorie 'overmacht' dus dat telt niet) en ontzettend genoten.
Davey & Yvonne: namens ons allemaal nogmaals hartelijk dank!!! We gaan graag weer mee hoor! ;-)